Psychoterapia dzieci i młodzieży

W Psychoterapii Praktycznej w Bydgoszczy z dziećmi i nastolatkami pracuje kilka psycholożek i psychoterapeutek, każda z dziećmi w określonym wieku. Pierwszy kontakt nawiązuje rodzic, najczęściej na prośbę samego dziecka. Rejestracja podpowie, do której specjalistki zapisać dziecko.

Z czym przychodzą rodzice i nastolatki

• stres związany ze zmianą szkoły albo jej wymaganiami,
• trudność w nawiązaniu kontaktu z rówieśnikami, wycofanie, hejt i przemoc rówieśnicza,
• obniżone poczucie własnej wartości, lęk, obniżony nastrój,
• zmęczenie i objawy z ciała, których nie tłumaczą wyniki badań,
• nadruchliwość, trudności wychowawcze, zachowania opozycyjno-buntownicze,
• zachowania agresywne i autoagresywne, myśli samobójcze, kryzys suicydalny,
• kryzys w rodzinie, rozwód rodziców, śmierć bliskiej osoby, choroba psychiczna rodzica, traumy relacyjne.

Rodzice opisują to często prosto: nie ma z nim kontaktu, widzę, że jest bardziej nerwowa, przybita, nieobecna.

Jak wyglądają pierwsze spotkania

Przy młodszym dziecku pierwsza konsultacja odbywa się wyłącznie z rodzicem. Rozmawiamy o rozwoju dziecka, sytuacji rodzinnej, zdrowotnej i szkolnej oraz o tym, co rodzic obserwuje i jak trudności się rozwijały. Z rodzicem nastolatka rozmawiamy podobnie, a czasem dzielimy spotkanie tak, żeby w drugiej części poznać perspektywę samego nastolatka.

Na drugim spotkaniu rozmawiamy z dzieckiem albo nastolatkiem. Pytamy, jak widzi swoje trudności, czego potrzebuje i czego oczekuje od terapii. Ustalamy zasady współpracy i metody, w tym tajemnicę zawodową i jej granice. Decyzję o psychoterapii podejmujemy wspólnie: rodzic, dziecko i terapeutka. W niektórych sytuacjach terapeutka otwarcie odmawia prowadzenia terapii albo kieruje do innego specjalisty.

Na psychoterapię dziecka potrzebna jest zgoda rodzica. Gdy rodzice są po rozwodzie albo tylko jedno z nich zgadza się na spotkania, postępujemy zgodnie z prawem i bierzemy pod uwagę stan psychiczny dziecka. W rozmowie z rodzicami dążymy do zgody obojga.

Zabawa, rysunek, ruch i rozmowa

Małe dziecko zwykle od razu wchodzi w zabawę, a terapeutka za nim podąża, bo przez zabawę dziecko pokazuje swój świat wewnętrzny. Z młodszymi dziećmi częściej korzystamy z gier, ruchu, materiałów o różnej fakturze, książeczek i kart pracy. Rozmowy z małym dzieckiem są konkretne i dosłowne.

Z nastolatkiem zaczynamy od rozmowy. Część nastolatków chętnie sięga po ruch, rysunek czy zabawę, inni odważają się na to dopiero po jakimś czasie. Nastolatek może usiąść tak, jak mu wygodnie: na fotelu, pufie, poduchach albo na podłodze. Z nastolatkami u progu dorosłości rozmowa bywa już filozoficzną dyskusją.

Co zostaje między dzieckiem a terapeutką

Dziecko ma prawo do poufności tego, co mówi w gabinecie. Wyjątkiem są sytuacje zagrożenia jego życia albo zdrowia: wtedy przepisy zwalniają terapeutkę z tajemnicy i musi ona od razu powiadomić rodzica. Najczęstsze pytanie nastolatków brzmi: czy powie Pani rodzicom, o czym rozmawiamy?

Spotkania z rodzicami są potrzebne, bo za osobę niepełnoletnią odpowiadają rodzice. Nastolatek wie wcześniej, że takie spotkanie się odbędzie, i omawia z terapeutką, na poruszenie jakich tematów się zgadza. Może poprosić, żeby jakiś temat na razie nie był poruszany. Czasem razem zastanawiamy się, czy nastolatek sam podzieli się z rodzicami czymś ważnym, zawsze za jego zgodą.

Współpraca ze szkołą i poradnią

Za zgodą rodziców współpracujemy ze szkołą, z poradnią psychologiczno-pedagogiczną i z innymi specjalistami, którzy pracują z dzieckiem. Jedna z osób w zespole pracuje również w poradni psychologiczno-pedagogicznej i zna procedury uzyskiwania opinii i orzeczeń. Pomagamy rodzicom zorientować się, gdzie uzyskać diagnozę i jakich dokumentów potrzeba. Na prośbę rodziców przygotowujemy opinię o funkcjonowaniu dziecka i zalecenia do pracy w domu i w szkole.

Treningi TUS i TZA

Dla dzieci w wieku szkolnym prowadzimy w grupach Trening Umiejętności Społecznych. Uczestnicy uczą się rozpoznawać i nazywać emocje, nawiązywać relacje i rozwiązywać konflikty. Trening Zastępowania Agresji, również grupowy, składa się z trzech modułów: treningu kontroli złości, wnioskowania moralnego i treningu umiejętności społecznych.

Kiedy lepiej zacząć od rodziców

Czasem objawy dziecka nie wynikają z jego własnego problemu. Dziecko bywa barometrem uczuć w rodzinie. Wtedy zalecamy raczej pracę z rodzicami niż samą terapię dziecka: coaching rodzicielski albo terapię rodzinną.

Jak długo trwa terapia dziecka, zależy od tych samych rzeczy co u dorosłych: od osoby, jej trudności i celów.

Pierwsza wizyta

1. Zadzwoń do rejestracji: 52 377 78 16 (pon–pt 9–18). Rejestracja pomoże wybrać specjalistkę i zaproponuje termin; przez telefon nie dopytujemy o trudności.
2. Konsultacja trwa 50 minut. Zwykle odbywają się dwie albo trzy konsultacje, zanim razem zdecydujemy o terapii.
3. Jeśli decydujesz się na terapię, podpisujesz pisemny kontrakt. Wizytę można odwołać bezpłatnie najpóźniej 48 godzin wcześniej.

Gdy zagrożone jest życie albo zdrowie, nie czekaj na termin: zadzwoń pod 112 albo 800 70 2222 (całą dobę, bezpłatnie).