Psychoterapia tańcem i ruchem

W psychoterapii tańcem i ruchem (DMT) poznajesz siebie przez rozmowę, ruch, odczucia płynące z ciała i doświadczenie relacji. W Psychoterapii Praktycznej w Bydgoszczy prowadzi ją Emilia Rona-Biały, indywidualnie z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi oraz w parze rodzic i dziecko. Nie trzeba umieć tańczyć.

Dla kogo jest ta forma pracy

Z psychoterapii tańcem i ruchem korzystają osoby, którym trudno opowiedzieć o tym, co przeżywają. Na przykład te, które:

• mają trudność z rozpoznawaniem i regulowaniem emocji: silne napięcie, lęk, złość, frustrację albo kłopot z wyciszeniem się,
• wycofują się, trudno im stawiać granice, rozpoznawać swoje potrzeby i podejmować decyzje,
• mają kłopot z nawiązywaniem kontaktu, bliskością, zaufaniem albo konfliktami,
• są przeciążone i nie potrafią odpocząć ani zauważyć sygnałów z ciała,
• przeżywają zmianę, stratę, kryzys albo wydarzenie, które zachwiało poczuciem bezpieczeństwa,
• powtarzają sposoby reagowania, które im nie służą.

Dzieciom i młodzieży ruch i zabawa pozwalają wyrazić to, czego nie potrafią jeszcze opisać słowami. Dorosłym pomagają lepiej rozumieć siebie i szukać nowych sposobów reagowania. Z tej formy może korzystać także para rodzicielska: przyglądamy się wtedy wzajemnym reakcjom, napięciom i temu, jak rodzice mogą razem wspierać dziecko.

Czy trzeba umieć tańczyć

Nie. Psychoterapia tańcem i ruchem nie jest nauką tańca ani sprawdzianem sprawności. Doświadczenie taneczne i specjalny strój są niepotrzebne, wystarczy wygodne ubranie. Możesz zacząć bez swobody i bez wiedzy, co robić. Spontaniczny ruch i mówienie o emocjach, na które nie jesteś gotowy albo gotowa, nie są obowiązkiem.

Osoby, które się zgłaszają, pytają, na czym polega ta forma pracy i czy trzeba wykonywać określone ruchy przy muzyce. Część obawia się oceny albo tego, że nie będzie wiedzieć, co robić. Dlatego zaczynamy tam, gdzie jesteś, i stopniowo poznajemy ten sposób pracy.

Jak wyglądają pierwsze spotkania

Pierwszym etapem jest konsultacja: rozmowa o Twojej sytuacji, potrzebach i oczekiwaniach. Z dorosłymi zwykle odbywają się dwa albo trzy spotkania konsultacyjne. Przy dzieciach i młodzieży najpierw spotykamy się raz albo dwa razy z rodzicami, a potem planujemy dalsze kroki.

Pierwsze spotkanie nie musi oznaczać pracy przez ruch. Wybór tej formy terapii nie znaczy jeszcze, że ktoś jest gotowy na bezpośrednie doświadczanie ciała. Czasem zaczynamy od rozmowy, obserwowania oddechu, gestów i postawy. Jeśli to dla Ciebie odpowiednie, korzystamy też z prostego dotyku samego siebie, na przykład ułożenia dłoni na dłoni.

Co dzieje się na sesji

Sesja nie ma z góry ustalonego przebiegu. Może opierać się głównie na rozmowie albo na oddechu, geście, postawie ciała, wyobraźni, rytmie czy spontanicznym ruchu. Ruch bywa bardzo subtelny: zmiana pozycji, gest dłoni, poruszenie stopą. Liczy się to, jak doświadczasz ruchu i co się z nim wiąże, bardziej niż to, jak wygląda.

Terapeutka uważnie obserwuje sposób poruszania się, oddech, gesty i napięcie, a także własne reakcje w kontakcie. Ta uważność na ruchowy wymiar doświadczenia drugiej osoby to empatia kinestetyczna. Terapeutka może subtelnie odzwierciedlać wybrane jakości Twojego ruchu i dostrajać się do Twojego tempa. Nie interpretuje każdego gestu według gotowego klucza. Znaczenie ruchu odkrywamy razem.

Z dziećmi i młodzieżą większą rolę odgrywają zabawa, wyobraźnia i spontaniczna ekspresja.

Czym różni się od zajęć tanecznych i choreoterapii

Zajęcia taneczne uczą kroków i techniki. Choreoterapia i ćwiczenia relaksacyjne też korzystają z ruchu i muzyki, ale w psychoterapii tańcem i ruchem ruch jest częścią procesu psychoterapii. Pomaga rozpoznawać emocje, zauważać utrwalone wzorce i docierać do doświadczeń, które trudno wyrazić słowami. Prowadzenie tej psychoterapii wymaga przygotowania, pracy nad sobą i regularnej superwizji.

Gdzie odbywają się sesje

Gabinet jest przestronny. Są w nim fotele, pufa typu sako i miękki dywan, więc możesz wybrać miejsce i pozycję, w której jest Ci wygodnie. Terapeutka korzysta z muzyki oraz z koców, płacht i chust, ale nie na każdej sesji.

Jak długo trwa

To zależy od trudności, potrzeb i celów. Emilia Rona-Biały prowadzi zarówno krótsze procesy, skupione na określonej trudności, jak i długoterminową psychoterapię. W pracy czerpie także z podejścia psychodynamicznego, Gestalt i terapii systemowej. Kierunek i tempo terapii regularnie omawiamy razem.

Grupy

Obecnie nie prowadzimy grup psychoterapii tańcem i ruchem. W 2027 roku Emilia Rona-Biały chce rozpocząć grupy rozwojowe z elementami pracy z ruchem i ciałem.

Pierwsza wizyta

1. Zadzwoń do rejestracji: 52 377 78 16 (pon–pt 9–18). Rejestracja pomoże wybrać specjalistkę i zaproponuje termin; przez telefon nie dopytujemy o trudności.
2. Konsultacja trwa 50 minut. Zwykle odbywają się dwie albo trzy konsultacje, zanim razem zdecydujemy o terapii.
3. Jeśli decydujesz się na terapię, podpisujesz pisemny kontrakt. Wizytę można odwołać bezpłatnie najpóźniej 48 godzin wcześniej.

Gdy zagrożone jest życie albo zdrowie, nie czekaj na termin: zadzwoń pod 112 albo 800 70 2222 (całą dobę, bezpłatnie).